Możesz zacząć, zanim każde słowo będzie gotowe
Projektant musi stworzyć układ, ale ostateczna treść produktu jest wciąż w trakcie pisania lub sprawdzania. Pusta strona nie jest pomocna, więc ktoś dodaje „Nazwa produktu”, krótki akapit i kilka liczb.
To może wystarczyć, by zacząć rysować. Nie mówi jednak, co się stanie, gdy rzeczywista nazwa produktu będzie trzy razy dłuższa.
Dane testowe oznaczają fikcyjne informacje wykorzystywane do testowania. Mogą to być fikcyjne nazwy, przykładowy opis lub wymyślona lista produktów szczegóły. Informacje powinny wyglądać i działać tak, jak treści, których oczekujesz.
Przydatny przykład pozwala zespołowi odpowiedzieć na praktyczne pytanie: czy ten układ będzie nadal działał, gdy zmieni się tekst?
Uzgodnij listę treści
Przed wykonaniem próbek należy zapytać osobę odpowiedzialną za tekst, co powinny zawierać materiały graficzne.
W przypadku etykiety lista ta może zawierać nazwę produktu, smak, wagę, składniki, dane kontaktowe oraz język. Przewodnik może wymagać tytułu, ponumerowane kroki, zdjęcia i ostrzeżenia.
Każda nazwana informacja to pole. Można to porównać do kolumny w arkuszu kalkulacyjnym: jedna kolumna na nazwę produktu, inna na wagę.
Należy wcześnie uzgodnić nazwy pól. Jeśli w przykładzie pole nosi nazwę productName, w rzeczywistym pliku należy użyć tej samej,
uzgodnionej nazwy.
Zadajmy razem kilka prostych pytań:
- Jakie szczegóły muszą znajdować się w każdej wersji?
- Co można pominąć?
- Które słowa muszą pozostać dokładnie takie, jak zostały dostarczone?
- Które szczegóły zmieniają się w zależności od języka lub kraju?
- Kto może potwierdzić, że ostateczna wersja tekstu jest gotowa?
Projektant może następnie pokazać, gdzie poszczególne elementy powinny znaleźć się w układzie. Często pozwala to wykryć brakujący szczegół, zanim zostanie wykonana znaczna część pracy.
Przygotuj przykłady ilustrujące różne problemy
Dziesięć niemal identycznych przykładów powie Ci mniej niż kilka starannie wybranych.
Zacznij od zwykłego produktu. Następnie dodaj długą nazwę, długi akapit oraz produkt o bardzo małej ilości treści. Dodaj wersję bez opcjonalnej plakietki oraz wersję z kilkoma plakietkami.
W przypadku przewodnika po produkcie wypróbuj trzy kroki i piętnaście kroków. W przypadku certyfikatu wypróbuj krótką nazwę oraz długą nazwę składającą się z kilku części.
Możesz samodzielnie napisać próbki, poprosić zespół ds. treści o ich dostarczenie lub skorzystać z oddzielnego narzędzia do ich generowania. Sprawdź wszystkie wygenerowane próbki przed ich wykorzystaniem. Losowy zestaw słów nie jest przydatny, jeśli nie przypomina danego zadania.
W początkowych wersjach demonstracyjnych, gdy nie są potrzebne prawdziwe informacje o klientach lub premierze, należy wykorzystywać fikcyjne dane. Przykłady należy wyraźnie oznaczyć, aby nikt ich nie pomylił z zatwierdzonymi informacjami o produkcie.
Zobacz przykłady w Illustrator
Arkusz kalkulacyjny może wykazać, że tekst istnieje. Materiały graficzne pokazują, czy tekst pasuje i czy dobrze się go czyta.
W Paqira przykładowe treści można wprowadzić do kolekcji lub zaimportować z CSV lub Excel. Kolekcja to miejsce, w którym przechowuje się powiązane zadania razem, na przykład treści dla grupy etykiet.
Dzięki powiązaniu materiałów graficznych z tymi treściami projektant może wypróbować różne warianty. Sprawdź najdłuższą nazwę, a następnie najkrótszą. Sprawdź, co dzieje się, gdy opcjonalna linia jest pusta.
Projektant i specjalista ds. treści powinni wspólnie przejrzeć te przykłady. Jedno może zauważyć, że nagłówek wymaga więcej miejsca. Drugie może zauważyć, że zdanie jest trudne do zrozumienia, gdy zostanie podzielone na kilka wierszy.
Omów rzeczywisty wynik. „To ostrzeżenie jest trudne do odczytania w tej wielkości” daje zespołowi jaśniejszy następny krok niż „układ wygląda nieprawidłowo”.
Zadbaj o to, by treści testowe były łatwe do rozpoznania
Tekst fikcyjny jest pomocny podczas projektowania i niebezpieczny, jeśli niezauważony trafi do ostatecznej wersji pliku.
Przechowuj próbki w wyraźnie nazwanej kolekcji testowej lub innym uzgodnionym obszarze testowym. Nadaj im oczywiste nazwy, takie jak „PRÓBKA — długa nazwa produktu”. Wysyłając podgląd poza zespół, należy wyraźnie zaznaczyć, że tekst i liczby służą wyłącznie do celów testowych.
Przed rozpoczęciem produkcji należy sprawdzić, czy:
- osoba odpowiedzialna za treść potwierdziła rzeczywisty plik,
- rzeczywiste dane zostały zaimportowane lub wprowadzone,
- przykładowe elementy są wykluczone z zadania produkcyjnego,
- przeprowadzono test z wykorzystaniem rzeczywistych treści,
- Wygenerowane materiały graficzne zostały sprawdzone.
Przekaż tę listę zarówno operatorowi, jak i projektantowi. Osoba realizująca zadanie musi wiedzieć, które elementy są gotowe do użycia.
Wprowadź ostateczną treść, korzystając z tych samych pól
Jeśli treść przykładowa i ostateczna wykorzystują te same pola, powiązania układu mogą pozostać bez zmian. Wartości się zmieniają, ale tytuł nadal trafia w obszarze tytułu, a waga nadal trafia do obszaru wagi.
Import z plików CSV i Excel pozwala tworzyć lub aktualizować wiele elementów treści. externalId to stały identyfikator służący do
dopasowania przychodzącego produktu do istniejącego. locale określa wersję językową.
Pracownik przygotowujący import powinien zachować spójność tych odniesień. Projektant nie musi odtwarzać układu, ponieważ arkusz kalkulacyjny już dotarł.
Paqira sprawdza plik przed importem. Zespół musi jednak sprawdzić zaimportowane słowa, liczby i języki przed wykorzystaniem ich w produkcji.
Zachowaj przydatne przykłady testowe
Nie wyrzucaj wszystkich próbek po otrzymaniu ostatecznej wersji tekstu. Wyraźnie oddzielony zestaw testowy może okazać się pomocny, gdy ktoś później zmieni czcionkę, regułę układu lub wspólny element.
Uruchom ponownie trudne przykłady i porównaj wyniki. Czy długi tytuł nadal się mieści? Czy w skróconej wersji pozostała niezręczna luka? Czy ostatnia instrukcja jest poprawnie kontynuowana na następnej stronie?
Osoba odpowiedzialna za treści sprawdza znaczenie i poprawność. Projektant sprawdza układ i czytelność. Operator realizuje uzgodniony przebieg procesu i etapy weryfikacji.
Wszyscy mogą pracować na podstawie tych samych przykładów, mając jasne wyobrażenie o tym, na co należy zwrócić uwagę przed wysłaniem ostatecznych plików.