ชื่อผลิตภัณฑ์จริงมีความยาวกว่าตัวอย่าง
คุณสร้างฉลากเสร็จโดยใช้ชื่อผลิตภัณฑ์แบบสั้น ลูกค้าชอบมัน แล้วข้อความสุดท้ายก็มาถึง: ชื่อผลิตภัณฑ์ต้องใช้สามบรรทัด ส่วนส่วนผสม รายการยาวเป็นสองเท่า และภาษาอื่นต้องจัดให้พอดีกับด้านหลัง
คุณสามารถย้ายกล่องข้อความแต่ละกล่องด้วยมือได้ แต่หากมีฉลากที่คล้ายกันถึงยี่สิบชิ้น คุณอาจต้องทำการเปลี่ยนแปลงเดียวกันถึงยี่สิบครั้ง
เลย์เอาต์แบบปรับได้ คือการออกแบบที่มีกฎเกณฑ์สำหรับการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ ตัวอย่างเช่น เมื่อชื่อเรื่องสูงขึ้น รายละเอียดที่อยู่ด้านล่างจะเลื่อนลงมา ช่องว่างระหว่างทั้งสองยังคงเท่าเดิม
ใน Paqira, กฎเหล่านี้สามารถเขียนได้ใน Design Script: คำสั่งที่บอกให้ Adobe Illustrator สร้างหรืออัปเดตงานอาร์ตเวิร์ก จำเป็นต้องมีผู้รับผิดชอบในการเตรียมและทดสอบคำสั่งเหล่านั้น เมื่อคำสั่งพร้อมแล้ว ทีมงานสามารถนำกลับมาใช้ใหม่กับรายละเอียดผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกันได้
นักออกแบบยังคงเป็นผู้ตัดสินใจว่าอะไรดูเหมาะสมที่สุด กฎเกณฑ์เหล่านี้จะนำการตัดสินใจดังกล่าวมาใช้ซ้ำสำหรับผลิตภัณฑ์ถัดไป
เริ่มด้วยการรวบรวมตัวอย่างที่ยากสักสองสามตัวอย่างก่อน
ก่อนที่จะจัดวางเลย์เอาต์ ให้ขอตัวอย่างมากกว่าหนึ่งชิ้นจากผู้ส่งข้อความ คุณจำเป็นต้องทราบว่าอาจมีเนื้อหาเพิ่มเติมเข้ามาในภายหลัง
สำหรับฉลาก ให้รวบรวม:
- ชื่อผลิตภัณฑ์สั้นและชื่อที่ยาวกว่ามาก,
- รายการส่วนผสมแบบสั้นและแบบยาว,
- ตัวอย่างในแต่ละภาษาที่จำเป็น,
- ผลิตภัณฑ์ที่มีตราสัญลักษณ์และผลิตภัณฑ์ที่ไม่มีตราสัญลักษณ์,
- ภาพที่มีรูปทรงหรือขนาดต่างกัน
สำหรับคู่มือผลิตภัณฑ์ ให้ลองใช้ชุดคำแนะนำสั้นๆ และชุดคำแนะนำที่ยาวกว่ามาก สำหรับใบรับรอง ให้ลองใช้ชื่อที่มีความยาวต่างกัน
หากข้อความสุดท้ายยังไม่พร้อม ให้สร้างตัวอย่างที่มีความยาวคล้ายกัน และทำเครื่องหมายให้ชัดเจนว่าเป็นตัวอย่าง การจัดวางที่ทำงานได้เฉพาะกับ ข้อความสั้นที่สุดยังไม่ผ่านการทดสอบที่มีประโยชน์
ตัดสินใจว่าส่วนใดสามารถย้ายได้
ส่วนหนึ่งของงานอาร์ตเวิร์กต้องคงที่ ส่วนอื่นสามารถเคลื่อนที่ได้เมื่อเนื้อหาโดยรอบขยายตัว
ตัวอย่างเช่น โลโก้อาจอยู่ด้านบนของฉลาก ชื่อผลิตภัณฑ์อยู่ด้านล่างโลโก้ ส่วนรายการส่วนผสมจะเริ่มอยู่ด้านล่างชื่อผลิตภัณฑ์ พร้อมด้วย ช่องว่างที่ชัดเจน หากชื่อเรื่องเพิ่มอีกหนึ่งบรรทัด ส่วนรายการส่วนผสมสามารถเลื่อนลงได้
อธิบายเรื่องนี้ให้คนที่กำลังเตรียมสคริปต์เข้าใจด้วยคำพูดที่เรียบง่าย:
รักษาโลโก้ไว้ในตำแหน่งเดิม เว้นช่องว่างเท่าเดิมไว้ใต้ชื่อเรื่อง แม้ชื่อเรื่องจะกินพื้นที่ลงบรรทัดใหม่ก็ตาม
Paqira Design Script สามารถใช้ขนาดและตำแหน่งขององค์ประกอบใน Illustrator เพื่อคำนวณว่าองค์ประกอบอื่น ๆ ควรอยู่ตรงไหน นอกจากนี้ยังสามารถช่วย ประมาณพื้นที่ที่ข้อความต้องการ คุณยังต้องตรวจสอบผลลัพธ์สุดท้ายด้วยฟอนต์และข้อความที่ใช้ในโครงการ
เริ่มจากส่วนที่จำเป็นต้องปรับแก้ซ้ำๆ คุณไม่จำเป็นต้องมีกฎสำหรับทุกรูปทรง
ทำให้ข้อความอ่านได้ง่าย
การลดขนาดตัวอักษรอาจช่วยแก้ปัญหาพื้นที่ได้ แต่ทำให้ฉลากอ่านได้ยาก
ตกลงกันว่าจะลองอะไรก่อน:
- ให้กล่องข้อความขยายตัวหากมีพื้นที่ว่าง
- ย้ายองค์ประกอบถัดไปโดยรักษาระยะห่างที่ชัดเจน
- ใช้ความกว้างอื่นที่ตกลงกันไว้ หรือเพิ่มคอลัมน์เพิ่มเติม
- ย้ายข้อมูลที่ไม่จำเป็นไปยังพื้นที่อื่นที่เหมาะสม
- หากตัวเลือกเหล่านี้ใช้ไม่ได้ ให้ขอให้ผู้ออกแบบตรวจสอบเวอร์ชันดังกล่าว
เขียนขนาดตัวอักษรเล็กที่สุดที่ยอมรับได้ลงไว้ และทำเครื่องหมายบริเวณที่ต้องเว้นว่างไว้ด้วย ข้อจำกัดเหล่านี้ควรเป็นส่วนหนึ่งของการตั้งค่าและขั้นตอนการตรวจสอบ checklist.
ตรวจสอบงานออกแบบในขนาดที่ตั้งใจใช้ ข้อความที่ดูสบายตาเมื่อซูมเข้า อาจอ่านได้ยากบนฉลากที่พิมพ์ออกมา
วางแผนสำหรับสิ่งต่าง ๆ ที่ปรากฏขึ้น หายไป หรือเกิดขึ้นซ้ำ
การจัดวางอาจต้องการมากกว่าแค่คำที่แตกต่างกัน ผลิตภัณฑ์หนึ่งอาจมีเครื่องหมายรับรอง ส่วนอีกผลิตภัณฑ์หนึ่งอาจไม่มี คู่มืออาจมีสามขั้นตอนหรือสิบสองขั้นตอน
กฎสามารถควบคุมได้ว่าองค์ประกอบจะปรากฏหรือไม่ นอกจากนี้ยังสามารถทำซ้ำองค์ประกอบสำหรับแต่ละรายการในรายการได้ ตัวอย่างเช่น แต่ละขั้นตอนของคำแนะนำ อาจได้รับตัวเลข รูปภาพ และย่อหน้า
ผู้เขียนสคริปต์สามารถกำหนดระยะห่างและการจัดแนวได้เพียงครั้งเดียว หลังจากนั้น ผู้ดำเนินการจะตรวจสอบว่าข้อมูลที่ถูกต้องปรากฏในผลลัพธ์หรือไม่
กำหนดว่าจะทำอย่างไรเมื่อองค์ประกอบที่เลือกได้ขาดหายไป ข้อความที่เหลือควรเลื่อนขึ้นหรือไม่? หรือพื้นที่นั้นควรทิ้งว่างไว้? ตัดสินใจเลือก ก่อนที่ทีมจะเริ่มผลิตทุกเวอร์ชัน
ให้เนื้อหาที่ยาวต่อไป
บางรายการอาจยาวเกินไปสำหรับหนึ่งช่อง แม้จะมีรูปแบบการจัดวางที่ดีก็ตาม คู่มือหรือใบข้อมูลอาจจำเป็นต้องเพิ่มคอลัมน์หรือหน้าอีกหน้า
Design Script รองรับคอลัมน์ข้อความและสามารถเพิ่ม Illustrator artboards สำหรับเนื้อหาที่ซ้ำกันได้ artboard คือพื้นที่ใน Illustrator ที่ใช้สำหรับ หน้าหนึ่งหรือชิ้นงานศิลปะที่แยกต่างหาก
นักออกแบบจะเลือกขอบกระดาษ ระยะห่าง และองค์ประกอบใด ๆ ที่ควรซ้ำกัน สคริปต์ต้องได้รับการตั้งค่าให้เหมาะสมกับรูปแบบหน้านั้น
ทดสอบรายการที่ยาวพอที่จะต้องใช้หน้าถัดไป ตรวจสอบจุดที่การแบ่งหน้าเกิดขึ้น และว่าหน้าถัดไปยังมีความหมายหรือไม่
ให้ผู้ดำเนินการมีชุดทดสอบที่มีประโยชน์
เก็บตัวอย่างจำนวนน้อยไว้เพื่อให้ทีมสามารถทดสอบได้หลังจากมีการเปลี่ยนแปลงเลย์เอาต์หรือสคริปต์ โดยควรรวมทั้งผลิตภัณฑ์ทั่วไปและผลิตภัณฑ์ที่ซับซ้อน
ขอให้ผู้ที่ตรวจสอบผลลัพธ์ช่วยตรวจสอบ:
- ข้อความที่ถูกตัดออกหรือมีขนาดเล็กเกินไป,
- องค์ประกอบที่ทับซ้อนกัน,
- ขาดตราสัญลักษณ์, ภาพ หรือรายการในรายชื่อ,
- ช่องว่างขนาดใหญ่ที่เนื้อหาตัวเลือกหายไป,
- ช่องว่างที่ดูไม่เหมาะสมระหว่างคอลัมน์หรือหน้า
หากปัญหาเดียวกันปรากฏในหลายไฟล์ ให้แสดงตัวอย่างเหล่านั้นให้ผู้ที่ดูแลสคริปต์ดู การแก้ไขกฎที่ใช้ร่วมกันสามารถช่วยประหยัด ทุกคนไม่ต้องทำซ้ำการแก้ไขด้วยมือแบบเดิมๆ
เก็บกรณีพิเศษหนึ่งไว้ให้ผู้ออกแบบตรวจสอบแยกต่างหากเมื่อจำเป็น เป้าหมายคือการจัดวางที่จัดการกับการเปลี่ยนแปลงประจำวันได้อย่างดี พร้อมด้วย ขั้นตอนต่อไปเมื่อเนื้อหาต้องการความใส่ใจเพิ่มเติม